Dnia 16 lipca 2010 roku weszła w życie nowelizacja ustawy Kodeks pracy oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 105, poz. 655). Nowelizacją uregulowano kwestię podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez pracowników, która powinna zainteresować nie tylko pracowników, ale i pracodawców, gdyż to oni poniosą ostatecznie wiele kosztów związanych ze szkoleniami swoich pracowników.

Nowelizacja jest konsekwencją orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (dalej "TK"), który wyrokiem z dnia 31 marca 2009 r. uznał za niezgodny z Konstytucją obowiązujący wówczas art. 103 Kodeksu pracy (dalej "k.p."). Według TK w wymienionym artykule zabrakło precyzyjnych wytycznych co do treści rozporządzeń, które miały regulować kwestię podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez pracowników.
Z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe, pracodawca zawiera umowę w formie pisemnej, określającą wzajemne prawa i obowiązki stron. Warto przy tym dodać, że umowa nie może zawierać postanowień mniej korzystnych niż te zawarte w k.p. Z nowelizacji wynika, że pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe przysługują dwa podstawowe uprawnienia: płatny urlop szkoleniowy oraz płatne zwolnienie z całości lub części dnia pracy, na czas niezbędny do punktualnego przybycia na obowiązkowe zajęcia oraz uczestnictwa w nich.

Tekst Ustawy