Działalność gospodarcza w Danii

 

Formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw

Procedura rejestracji działalności gospodarczej

Dania należy do państw realizujących w gospodarce zasadę wolnego rynku, swobodnej konkurencji i braku ograniczeń w prowadzeniu działalności gospodarczej. Wszystkie formy prawne prowadzenia działalności gospodarczej są dostępne w jednakowym stopniu dla podmiotów krajowych i zagranicznych.

Zagraniczni przedsiębiorcy mają swobodę wyboru formy prawnej tworzonej firmy /zezwolenie wymagane jest dla utworzenia oddziału przez cudzoziemców spoza Unii Europejskiej/. Najbardziej powszechnie stosowane są formy prawne spółki akcyjnej
/A/S/ i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością /ApS/ oraz oddziału firmy zagranicznej /Filial/.
Funkcjonowanie spółek akcyjnych w Danii jest określone przez Ustawę o Spółkach Akcyjnych, a spółek z ograniczoną odpowiedzialnością przez Ustawę o Przedsiębiorstwach Prywatnych. Spółki A/S i ApS mają pełne prawo do podejmowania zobowiązań we własnym imieniu.

Obowiązkową rejestracją wszystkich podmiotów gospodarczych funkcjonujących na terenie Danii, niezależnie od ich formy prawnej, zajmuje się Duńska Agencja Handlu i Przedsiębiorstw /Danish Commerce and Companies Agency - www.eogs.dk/. Agencja nadaje firmom numer Centralnego Rejestru Firm /CVR - www.cvr.dk /. Zajmuje się ona także ewidencjonowaniem (w tzw. systemie RUT) firm zagranicznych prowadzących na terenie Danii usługi i delegujących do tego kraju na czas określony swoich pracowników na podstawie dyrektywy unijnej 96/71 z dnia 16 grudnia 1996 o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Ewidencjonowane przez Agencję na tych zasadach firmy nie otrzymują numeru CVR.

 

Spółka akcyjna /Aktieselskab - A/S/
Spółka akcyjna A/S jest najbardziej rozwiniętą formą prawną duńskiej firmy i jedyną w Danii, która może być notowana i sprzedawać udziały na giełdzie papierów wartościowych. Zagraniczni przedsiębiorcy podejmujący działalność gospodarczą w Danii często stosują tę formę prawną. W celu ustanowienia spółki akcyjnej A/S jest wymagane, aby:
• założyciele sporządzili i podpisali umowę założycielską;
• sporządzony został statut spółki;
• dokonano emisji kapitału akcyjnego;
• spotkanie statutowe udziałowców zatwierdziło wniosek o założeniu spółki akcyjnej A/S oraz wybrało zarząd i radę nadzorczą;
• zarząd wystąpił o rejestrację spółki A/S w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw, nie później niż 6 miesięcy od daty podpisania umowy założycielskiej.
Przynajmniej jeden z założycieli musi być osobą fizyczną lub prawną stale zamieszkałą w Danii, lub w którymkolwiek państwie Unii Europejskiej. Ustawa nie wymaga, aby założyciele byli właścicielami akcji spółki. Spółka akcyjna A/S może zostać utworzona również przez jednego założyciela. Spółka może mieć minimum 1 udziałowca; nie ma limitu maksymalnej liczby udziałowców. Ustawa nie określa ilości akcji spółki będących w posiadaniu obywateli Danii oraz cudzoziemców. Jednakże indywidualni udziałowcy muszą zawiadomić spółkę w ciągu miesiąca od dnia wejścia w posiadanie minimum 5% całkowitego kapitału akcyjnego spółki.
Utworzenie spółki akcyjnej A/S nie zajmuje wiele czasu, natomiast zazwyczaj 1 - 2
tygodnie trwa rejestracja spółki w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw. Spółka może podjąć działalność od daty podpisania umowy założycielskiej, przy założeniu, że do nazwy firmy dodane są słowa „w trakcie rejestracji" /under stiftelse/. Możliwe jest kupno akcji już utworzonej spółki, która nie podjęła jeszcze działalności /tzw. spółka z półki/. Jednakże jest to rozwiązanie bardziej kosztowne i nie daje oszczędności czasu, albowiem organ zarządzający spółki w kaŜdym przypadku podlega rejestracji.

Nazwa firmy musi wskazywać jej formę prawną /zawierać skrót A/S/.
Minimalna wartość akcyjnego kapitału założycielskiego wynosi 500 tys. DKK. Kapitał założycielski musi być wniesiony w całości przed rejestracją spółki. Rejestracja spółki jest bezpłatna.
Dokumenty założycielskie spółki są publikowane i dostępne do publicznej wiadomości.
Kopie tych dokumentów można uzyskać z Agencji Handlu i Przedsiębiorstw za niewielką odpłatnością. Podstawowe informacje o spółce można znaleźć bezpłatnie w centralnym rejestrze firm na stronie www.virk.dk

 

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością /Anpartsselskab - ApS/
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ApS jest jedną z najczęściej stosowanych form prawnych w działalności gospodarczej w Danii. Ta forma wymaga mniej formalności, a procedura jej zakładania jest tańsza niŜ ma to miejsce w przypadku A/S.
Jest ona stosowana najczęściej przez tych przedsiębiorców, którzy chcą sprawować
ścisły, osobisty nadzór nad działalnością spółki /np. w przypadku firm rodzinnych/.
W celu założenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ApS wymagane jest, aby:
• udziałowcy sporządzili i podpisali umowę założycielską;
• sporządzony został statut spółki;
• dokonana została wpłata kapitału założycielskiego;
• rejestracja spółki w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw nastąpiła nie później niż dwa miesiące od daty podpisania umowy założycielskiej.

W przeciwieństwie do spółki A/S w przypadku spółki ApS nie jest wymagane spotkanie statutowe udziałowców oraz nie istnieje wymóg, aby przynajmniej jeden z udziałowców spółki miał stałe miejsce zamieszkania w którymkolwiek z państw UE. Spółka ApS może zostać ustanowiona również przez jednego założyciela. Kapitał akcyjny spółki ApS może być w całości własnością jednego udziałowca.

Minimalna wartość kapitału założycielskiego spółki ApS wynosi 125 tys. Rejestracja spółki ApS w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw jest bezpłatna.
Tak jak w przypadku A/S, możliwe jest także kupno akcji już utworzonej spółki, która nie podjęła jeszcze działalności /tzw. spółka z półki/, ale nie jest to rozwiązanie
oszczędzające czas i koszt założenia firmy.
Podstawowe informacje o spółce można znaleźć bezpłatnie w centralnym rejestrze firm na stronie www.virk.dk

Oddział firmy zagranicznej /Filial af udenlandsk selskab/
Oddział firmy zagranicznej /Filial af udenlandsk selskab/ stanowi szczególnie interesującą dla firm polskich formę prawną funkcjonowania na rynku duńskim.
Utworzenie oddziału nie wymaga angażowania środków finansowych /wpłaty założycielskiego kapitału akcyjnego/, tak jak to jest w przypadku spółki akcyjnej A/S lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ApS. Firma polska może utworzyć oddział w Danii pod warunkiem, że jest zarejestrowana w kraju w formie prawnej zbliżonej do występujących na rynku duńskim form prawnych spółek A/S i ApS /odpowiednio spółka akcyjna i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością/. Nazwa oddziału musi zawierać słowo „oddział" /filial/ wraz z nazwą firmy zagranicznej i kraju jej siedziby.
Rejestracji oddziału dokonuje się w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw. Wniosek o rejestrację oddziału firmy zagranicznej musi zawierać:
• nazwę firmy zagranicznej i jej formę prawną, adres siedziby, numer rejestracyjny,
• przedmiot działalności, wartość kapitału akcyjnego oraz roczne sprawozdanie finansowe;
• nazwę, adres siedziby i przedmiot działalności oddziału, jak również pełną informację o danych personalnych, działalności oraz miejscu zamieszkania osób upoważnionych do podejmowania zobowiązań w imieniu oddziału;
• następujące dokumenty:
1. oficjalne zaświadczenie potwierdzające prawne funkcjonowanie firmy zagranicznej;
2. statut firmy zagranicznej;
3. notarialnie potwierdzone pełnomocnictwo udzielone osobie pełniącej funkcję dyrektora oddziału.

Na życzenie Agencji Handlu i Przedsiębiorstw firma zagraniczna musi przedstawić autoryzowane tłumaczenie wymaganych dokumentów na język duński.
Jedna lub więcej osób zarządzających oddziałem firmy zagranicznej musi mieszkać w Danii, krajach nordyckich lub którymkolwiek państwie UE. Założenie oddziału firmy zagranicznej zajmuje zaledwie kilka dni, natomiast jego rejestracja trwa zazwyczaj kilka tygodni. Opóźnienia rejestracji oddziału najczęściej występują z powodu różnicy między nazwą oddziału i firmy macierzystej. Rejestracja oddziału jest bezpłatna.

Wszelkie spory oddziału z klientami i duńskimi instytucjami muszą być rozwiązywane stosownie do duńskiego prawa, a założycielska firma zagraniczna ponosi odpowiedzialność za zobowiązania oddziału.
W związku z dużą ilością aktów prawnych regulujących podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej na rynku duńskim oraz z uwagi na aspekty językowe i praktyczne zaleca się, aby zagraniczne podmioty podejmując tę działalność korzystały ze wsparcia usług lokalnych firm doradczych i prawnych.

 

Joint venture
Forma joint venture (wspólnego przedsięwzięcia) jest w Danii często stosowaną formą ścisłej współpracy między duńskim i zagranicznym podmiotem gospodarczym.
Współpraca ta może mieć formę umowy partnerskiej nie definiowanej ściśle przez prawo. Umowa ta precyzyjnie określa warunki współpracy między zawierającymi je podmiotami. Druga z form, bardziej sformalizowana, to łączne posiadanie udziałów przez oba podmioty w duńskim oddziale firmy zagranicznej.

Spółka jawna /Interesselskab - I/S /
Spółkę jawną mogą utworzyć dwie lub więcej osób fizycznych lub prawnych podejmujących wspólne zobowiązania. Umowa założycielska określa zależności między nimi. Nazwa firmy musi zawierać skrót I/S wskazujący jej formę prawną. Dla rejestracji spółki należy przedstawić umowę założycielską.

 

Spółka komandytowa /Kommanditselskab - K/S /
Spółkę komandytową może utworzyć jedna lub więcej osób fizycznych lub prawnych podejmujących wspólne zobowiązania. Odpowiedzialność za zobowiązania spółki spoczywa na wszystkich założycielach, przy czym jeden lub więcej z nich ponosi odpowiedzialność ograniczoną. Spółka komandytowa jest tworzona na podstawie umowy założycielskiej wymaganej przy jej rejestracji. Nazwa spółki musi zawierać skrót K/S wskazujący na jej formę prawną oraz nie może zawierać nazwy któregokolwiek z partnerów posiadających ograniczoną odpowiedzialność.

 

Stowarzyszenie spółdzielcze /andelsforening/brugsforening/
Stowarzyszenie spółdzielcze jest osobą prawną ustanawianą na podstawie umowy stowarzyszeniowej osób fizycznych, w celu przetwarzania i sprzedaży produktów stanowiących własność tych osób, lub w celu zakupu produktów i ich sprzedaży tym osobom. Członkowie stowarzyszenia spółdzielczego ponoszą ograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania firmy. Nazwa stowarzyszenia musi zawierać skrót
określający jej formę prawną /A.m.b.a. - stowarzyszenie spółdzielcze z ograniczoną odpowiedzialnością/. Forma ta jest bardzo popularna w Danii. Nawet największe, duńskie firmy przetwórstwa żywności, takie jak Arla Foods (przetwórstwo mleka) oraz Danish Crown (przetwórstwo mięsa) mają formę spółdzielni, której członkami są duńscy rolnicy - producenci odpowiednio mleka i mięsa.

 

Samozatrudnienie
Samozatrudnienie jest w Danii najprostszą i najbardziej popularną formą prowadzenia działalności gospodarczej. Jest ona prowadzona przez osobę fizyczną na własny rachunek. Działalność prowadzona jest pod własnym nazwiskiem lub nazwą przyjętą dla firmy przez jej założyciela.

Podobnie, jak ma to miejsce w przypadku spółek kapitałowych, rejestracji działalności gospodarczej w opisywanej formie dokonuje się w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw (Erhvervs- og Selskabsstyrelsen). Firma może prócz założyciela (właściciela) zatrudniać także inne osoby. Jednak w przypadku zatrudniania pracowników niezbędne jest poręczenie finansowe innej osoby, lub firmy duńskiej. Przy rejestracji firmy na zasadzie samozatrudnienia przez obcokrajowca, niezbędne jest, prócz wypełnienia formularza okazanie się paszportem oraz dokumentem informującym o miejscu siedziby firmy.

Taki rodzaj działalności gospodarczej jest łatwy w prowadzeniu i nie wymaga
zgromadzenia kapitału zakładowego. Z drugiej strony działalność w tej formie obarczona jest ryzykiem związanym z nieograniczoną odpowiedzialnością majątkiem osobistym za zobowiązania firmy.
Z punktu widzenia prawa, działalność na zasadzie samozatrudnienia wiąże się ściśle z założycielem (właścicielem) firmy. W przypadku jego śmierci firma zaprzestaje działalności, pozostawiając po sobie w określony majątek trwały. Ponieważ majątek ten nie jest wydzielony z całości majątku właściciela, trudno jest zbyć firmę jako całość.
Przychody z prowadzenia działalności na zasadzie samozatrudnienia są traktowane jako przychody właściciela firmy. Firma nie może opodatkować swoich przychodów osobno.
Podatek od działalności gospodarczej jest w tym przypadku deklarowany na jednym zeznaniu podatkowym właściciela. Taki stan rzeczy powoduje, że przychód jest opodatkowany tylko raz, w przeciwieństwie do przychodów spółek kapitałowych, które opodatkowane są osobno jako podmioty gospodarcze, a następnie ma miejsce opodatkowanie dochodów otrzymywanych przez udziałowców lub akcjonariuszy w
formie dywidend.

Osoba prowadząca firmę odprowadza analogiczne składki oraz uiszcza takie same podatki jak pracobiorcy. W związku z tym przysługują jej takie same, jak w przypadku pracobiorców świadczenia zdrowotne, emerytalne itd.

Duńska administracja maksymalnie ułatwia załatwienie wszystkich niezbędnych formalności związanych z rejestracją i prowadzeniem firmy. Agencja Handlu  i Przedsiębiorstw, po przyjęciu podania o rejestrację sama przesyła dokumenty do Urzędu Celno-Podatkowego w celu nadania numeru identyfikacji podatkowej. Deklaracje podatkowe VAT i w zakresie podatku dochodowego składane są raz na kwartał, a dokumentację płacową pracowników małej firmy można prowadzić na stronie internetowej Urzędu w specjalnym systemie LetLon, który po wpisaniu stawki godzinowej pracownika automatycznie oblicza wszelkie składniki podatkowe  i odnotowuje wyliczone dane do późniejszego rozliczenia rocznego. Omawiana usługa jest bezpłatna.

Firmy działające na zasadzie samozatrudnienia nie muszą wynajmować do prowadzenia ksiąg rachunkowych i rozliczeń podatkowych wyspecjalizowanych księgowych, choć robią to dość często w celu uniknięcia ewentualnych pomyłek.
Co kwartał odprowadza się zaliczki na podatek dochodowy. Kwota podatku zależy wyłącznie od właściciela firmy. W związku z tym, że kwoty nadpłacone w stosunku do wynikającego z kalkulacji rocznej poziomu podatków są oprocentowane, zdarza się, że właściciele firm decydują się na wpłacanie wyższych zaliczek podatkowych, aby otrzymać zwrot podatku z odsetkami, które często przewyższają odsetki bankowe.
Regulacje unijne dają każdemu obywatelowi nowych krajów członkowskich Unii Europejskiej prawo do utworzenia firmy na zasadzie samozatrudnienia i przebywania na terenie Danii w celu prowadzenia tej firmy. W tym przypadku przepisy są takie same dla obywateli starych i nowych krajów członkowskich.

Firma musi być zarejestrowana w duńskiej Agencji Handlu i Przedsiębiorstw najpóźniej na 8 dni przed rozpoczęciem działalności podlegającej opodatkowaniu lub innym opłatom. Wspomniana Agencja wysyła złoŜone przez określoną osobę podanie o rejestrację firmy do Urzędu do Spraw Celno-Podatkowych w celu stwierdzenia, czy planowana działalność ma znamiona samozatrudnienia. W przypadku wątpliwości w tym zakresie Urząd zwraca się do osoby składającej podanie z prośbą o złożenie dodatkowych wyjaśnień.
Obywatele z nowych krajów członkowskich UE, którzy zamierzają pozostać w Danii przez okres dłuższy niż 3 miesiące muszą starać się o certyfikat pobytowy obywatela UE/EOG w urzędzie regionalnym (Statsforvaltning). Zgodnie z wyjaśnieniem Ministerstwa Zatrudnienia certyfikat taki należy otrzymać przed rozpoczęciem działalności gospodarczej w Danii na zasadzie samozatrudnienia. Do podania o certyfikat należy dołączyć podanie o rejestrację firmy złożone w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw oraz plan finansowy działalności firmy na pierwszy rok budżetowy, sporządzony przez dyplomowanego księgowego, lub umowę wynajmu lokalu, gdzie firma będzie miała swoją siedzibę. Jeżeli Statsforvaltning, po otrzymaniu w/w
dokumentów stwierdzą, że prowadzona działalność nie ma charakteru samozatrudnienia, lecz zatrudnienia u duńskiego pracodawcy, składający podanie powinien wystąpić do Urzędu Imigracyjnego (Udleninge Sernice) o wydanie pozwolenia na pobyt. W sprawie negatywnej decyzji władz regionalnych odwołać się można do Urzędu Imigracyjnego. Do czasu rozstrzygnięcia odwołania zainteresowana osoba nie ma prawa podejmować pracy. Od maja 2009, w związku z zakończeniem okresu przejściowego w zakresie swobodnego przepływu siły roboczej, pozwolenie na pobyt nie będzie wymagane.

 

Opodatkowanie działalności gospodarczej

Dania jest krajem, w którym obciążenia podatkowe są jednymi z najwyższych w Europie.
System podatkowy w Danii jest progresywny, bardzo rozbudowany i obejmuje zarówno podatki bezpośrednie (m.in. podatki dochodowe od osób fizycznych i prawnych), jak i podatki pośrednie (VAT, akcyza).
Duńskie Ministerstwo Podatków - Skatteministeriet - szacuje dochód z podatków na poziomie 812 mld DKK w 2008 roku.
Większa część wpływów do budżetu państwa pochodzi z podatków bezpośrednich, w tym podatków od dochodów osób prawnych i osób fizycznych, podatków pobieranych od firm uczestniczących w wydobyciu gazu ziemnego i ropy, podatków od dochodów od kapitału osób fizycznych i prawnych oraz składek na fundusz zatrudnienia.
Podatki pośrednie to przede wszystkim podatek od towarów i usług (VAT), podatek akcyzowy, nakładany na różne kategorie towarów, opłaty rejestracyjne samochodów oraz podatek od dochodów z nieruchomości.
Pobierane w Danii podatki stanowią wpływy do budżetu państwa oraz władz municypalnych.

Podobnie jak w wielu innych państwach Unii Europejskiej, obowiązek podatkowy
w Danii jest ściśle związany z rezydencją podatkową. Za duńskiego rezydenta podatkowego uznawana jest osoba, która wyrazi chęć posiadania takiej rezydencji lub też kupując dom w Danii, postanowi się tam osiedlić. Duńskim rezydentem podatkowym staje się ponadto osoba, której pobyt na terytorium Danii przekroczy sześć kolejnych miesięcy.
Dania nie oferuje wakacji podatkowych ani ulg podatkowych dla inwestorów zagranicznych.

 

Podatki bezpośrednie:

- podatek od dochodów osób prawnych.
Wpływy z podatków od osób prawnych stanowią średnio 8 % całości wpływów
podatkowych w Danii. Ze względu na rosnącą międzynarodową konkurencję w zakresie pozyskiwania inwestycji zagranicznych, Dania na przełomie lat sukcesywnie obniżała wysokość stawek podatkowych od dochodów osób prawnych z 50% do 25% obowiązujących w 2009 roku.
Podstawę naliczenia podatku stanowi całkowity dochód firmy, łącznie z dochodem od kapitału. System podatku dochodowego od osób prawnych jest stosowany w jednakowym zakresie wobec spółek akcyjnych i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, związków spółdzielczych i stowarzyszeń. System ten jest stosowany także wobec oddziałów i innych stałych przedstawicielstw oraz nieruchomości stanowiących całkowitą lub udziałową własność zagranicznych przedsiębiorstw. Wszystkie duńskie osoby prawne, jak również oddziały firm zagranicznych, mające stałą siedzibę w Danii, są zobowiązane do rozliczenia podatku dochodowego nie później niż 6 miesięcy po zakończeniu roku podatkowego. Możliwe jest przedłużenie terminu złożenia rozliczenia podatkowego przez firmę na podstawie złożonego wniosku.

Dochody osób prawnych w całości podlegają duńskiemu systemowi podatkowemu, jeśli osoby te są podmiotami zarejestrowanymi w Danii lub firmami zagranicznymi, których rzeczywisty zarząd znajduje się w Danii. Całość dochodów (łącznie z dochodami kapitałowymi oraz dochodami z nieruchomości) stałych przedstawicielstw w Danii, prowadzących działalność handlową w imieniu firm zagranicznych nie posiadających siedziby w Danii, podlega opodatkowaniu zgodnie z duńskim systemem podatku dochodowego od osób prawnych.
Firmy uczestniczące w wydobyciu gazu ziemnego i ropy na obszarze Danii oraz wód
terytorialnych i szelfu kontynentalnego, są zobowiązane na podstawie ustawy
(Hydrocarbon Tax Act) do odprowadzania 25% podatku liczonego od uzyskiwanych
dochodów.

Dochody zagranicznych oddziałów firm duńskich podlegają opodatkowaniu łącznie z dochodami firmy macierzystej w Danii, aczkolwiek jest możliwe wyłączenie z opodatkowania w Danii dochodów oddziału zagranicznego firmy.

 

- podatek od dochodów osób fizycznych
Każda osoba fizyczna w wieku powyżej 15 lat oraz osoba poniżej 15 lat, jeśli uzyskuje własny dochód, jest zobowiązana złożyć zeznanie podatkowe za zakończony rok podatkowy w terminie do 1 lipca, jeśli termin ten nie został przedłużony na wniosek zainteresowanej osoby.

Ogólną zasadą jest oddzielne rozliczanie podatku dochodowego przez żonę i męża pozostających w związku małżeńskim.

Osoby fizyczne, które w wyniku działalności zarobkowej uzyskują dochody wyłącznie na terytorium Danii, lub nie uzyskują żadnego dochodu, są zobowiązane do złożenia zeznania podatkowego w uproszczonej formie do 1 maja po zakończonym roku podatkowym.
Obywatele państw obcych posiadający stałe miejsce pobytu w Danii podlegają tym samym regulacjom podatkowym co obywatele duńscy.
Duński system podatku od dochodów osób fizycznych rozróżnia całkowite i ograniczone zobowiązania podatkowe. Osoba podlegająca całkowitemu obowiązkowi podatkowemu w Danii jest zobowiązana do zapłacenia podatku od wszystkich dochodów, łącznie z dochodami od kapitału, uzyskanymi zarówno
w Danii, jak i poza granicami kraju.
Natomiast osoba podlegająca ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu opłaca podatek od dochodu uzyskanego tylko w Danii.
Podstawowe kryteria określające całkowity lub ograniczony obowiązek podatkowy to pobyt stały w Danii, okres pobytu, miejsce zatrudnienia, miejsce stałej siedziby pracodawcy, rodzaj uzyskiwanego wynagrodzenia. Obowiązek podatkowy osoby fizycznej wobec duńskiego wymiaru podatkowego wygasa z dniem opuszczenia przez tę osobę terytorium Danii. Obywatelstwo osoby fizycznej nie wpływa na rodzaj
posiadanego obowiązku podatkowego.

Wynagrodzenie oraz dochody od kapitału osób fizycznych podlegają progresywnemu opodatkowaniu. Dozwolone odpisy od podstawy opodatkowania nie mogą przekraczać 33% wartości należnego podatku od dochodu w danym roku podatkowym.
Podatek od dochodów osób fizycznych składa się z dwóch części:
• liniowego podatku municypalnego płaconego na rzecz władz lokalnych, zróżnicowanego w zależności od regionu - jego średnia stawka wynosi ok. 30%;
• progresywnego podatku płaconego na rzecz skarbu państwa, którego stawka jest różna, w zależności od wartości uzyskiwanego dochodu:
- 5,04% dla dochodów wyższych od kwoty wolnej od podatku 42.900,- DKK, powiększonych o dochody od kapitału;
- dodatkowo 6% dla dochodów wyższych od kwoty 347.200,- DKK, powiększonych o dochody od kapitału;
- dodatkowo 15% dla dochodów wyższych od kwoty 347.200,- DKK, powiększonych o dochody od kapitału.

Ponadto od dochodów osób fizycznych pobierany jest podatek w wysokości 8% na rzecz funduszu zatrudnienia.
Dochody osób fizycznych mogą być obciążone podatkami do poziomu 59% ustalonego jako maksymalny (nie uwzględniając składek na związki wyznaniowe). Na każdy okres podatkowy ustalana jest kwota wolna od podatku oraz maksymalny pułap obciążeń podatkowych.

Pracownicy zagraniczni nieposiadający stałego miejsca pracy lub nieprzebywający w Danii przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, są zobowiązani do opodatkowania dochodów uzyskiwanych tylko w Danii. Natomiast pracownicy zagraniczni przebywający w Danii ponad 6 miesięcy podlegają duńskiemu obowiązkowi podatkowemu. Przy spełnieniu określonych w ustawie warunków pracownicy zagraniczni zatrudnieni czasowo w Danii mogą opodatkować uzyskiwane dochody wg liniowej stawki 25%, jednak wówczas nie mają zastosowania dopuszczalne odpisy od podstawy opodatkowania. Obowiązująca stawka 8% podatku od dochodu na fundusz zatrudnienia ma zastosowanie wobec wszystkich pracowników zagranicznych w Danii.
Dochody osób fizycznych od kapitału podlegają opodatkowaniu wg stawek zależnych od rodzaju kapitału i okresu jego posiadania. Zgodnie z ustawą niektóre dochody kapitałowe są wolne od podatku, część tych dochodów podlega opodatkowaniu wg specjalnych stawek do pułapu 59% jako element opodatkowania całego dochodu osoby fizycznej.
W Danii pobierany jest ponadto podatek dochodowy od dochodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Jest on ukształtowany na poziomie 28% (od dochodów z dywidend do wysokości 48.300 DKK), 43% (do 106.100 DKK) oraz 45% (powyżej 106.100 DKK).

 

Podatki pośrednie

- podatek od towarów i usług (VAT)
W Danii obowiązuje jednolita stawka VAT (dun. moms) w wysokości 25%. Obejmuje ona import oraz dostawy towarów i większość usług. Nie ma stawek obniżonych, preferencyjnych czy specjalnych dla wybranych grup towarów. Transakcje eksportowe nie są obciążone podatkiem VAT.

Niektóre transakcje są zupełnie wyłączone z systemu podatkowego VAT, a mianowicie: obrót nieruchomościami, operacje finansowe, działalność ubezpieczeniowa, kultura i sztuka, transport osób, usługi biur podróży, opieka medyczna i oświata.
Wszystkie duńskie firmy, łącznie z oddziałami i przedstawicielstwami firm zagranicznych, dostarczające towary i usługi podlegające podatkowi VAT oraz realizujące roczny obrót o wartości ponad 50.000 DKK, są zobowiązane dokonać wpisu w rejestrze podatkowym i posiadać numer VAT.

Stan prawny na dzień 1 stycznia 2009 roku nie przewiduje minimalnej wartość obrotu firm zagranicznych dla potrzeb rejestracji jako płatnik VAT - oznacza to obowiązek rejestracji VAT wraz z dokonaniem pierwszej transakcji podlegającej podatkowi od towarów i usług w Danii.
Na towary i usługi eksportowane, które podlegają obowiązkowi VAT, stawka jest równa 0%. Oznacza to w praktyce, iŜ nie naleŜy naliczać VAT przy ich sprzedaŜy, ale nabywca zachowuje prawo do redukcji VAT przy nabywaniu tych towarów i usług. Firmy nie posiadające w Danii numeru VAT mogą aplikować o zwrot podatku stosownie do VIII oraz XIII Dyrektywy UE.

 

- podatek akcyzowy
Akcyza (duń. punktafgift) - w różnej wysokości zależnie od towaru, nakładana jest m.in. na: piwo, wino, mocne alkohole, wodę mineralną, tytoń, czekoladę, kawę, herbatę, lody, nagrania fonograficzne, żarówki elektryczne oraz paliwa silnikowe. Płatność podatku akcyzowego staje się wymagalna z chwilą sprzedaży towaru końcowemu nabywcy.
Ponadto, podatek akcyzowy jest nakładany na olej opałowy, gaz, węgiel, energię elektryczną, w połączeniu z podatkiem od dwutlenku węgla. Podatki te mogą być częściowo odzyskiwane przez firmy.
Od podatku akcyzowego zwolniono określoną grupę specjalnych produktów ropopochodnych, używanych w przemyśle m.in. do produkcji farb oraz lakierów.
Produkty takie są objęte rejestracją i kontrolą zgodnie z przepisami podatkowymi dot. produktów ropopochodnych.

 

- opłaty rejestracyjne samochodów
Dochody podatkowe z tytułu rejestracji pojazdów samochodowych określane są na poziomie 20-25 mld DKK rocznie. Przy zakupie samochodów w Danii pobierane są bardzo wysokie opłaty rejestracyjne, których wartość wynosi 105% od pierwszych 79.000 DKK ceny samochodu z podatkiem VAT łącznie oraz 180% od pozostałej części wartości samochodu. Podatek rejestracyjny opłacany jest jednorazowo na cały okres użytkowania pojazdu w Danii. Oznacza to również, iż kolejny nabywca pojazdu będzie z podatku rejestracyjnego zwolniony.

 

- inne podatki pośrednie
Jako podatek pośredni w Danii stosowany jest podatek od listy płac, płacony przez firmy sektora finansowego, fundacje, stowarzyszenia i większość firm nie będących płatnikami VAT; podatek od dochodów funduszy ubezpieczeniowych i powierniczych oraz opłata skarbowa.

W stosunkach dwustronnych pomiędzy Polską i Danią obowiązuje Konwencja między RP a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 6 grudnia 2001 roku. Ponadto, w dniu 23 października 2003 r. podpisano Porozumienie między Ministrem Finansów RP a Centralnym Zarządem Ceł i Podatków Królestwa Danii o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych

 

Zatrudnianie pracowników

Obywatel każdego z 10 nowych krajów członkowskich UE musi otrzymać z duńskiego Urzędu Imigracyjnego (Udleninge Service - www.udlst.dk ) pozwolenie na pobyt i pracę w przypadku jeżeli jego pracodawca nie jest stroną układu zbiorowego ze związkami zawodowymi. Oferowana praca powinna być wykonywana przez co najmniej 30 godzin tygodniowo. a wynagrodzenie pracownika polskiego i inne warunki jego pracy nie mogą odbiegać od analogicznych warunków pracy i płacy oferowanych innym pracownikom w tej firmie. Przyszły pracodawca musi być zarejestrowany w Urzędzie Podatkowym (Skat). Osoba starająca się o pracę nie może jej rozpocząć bez uzyskania pozwolenia na pobyt i pracę z Urzędu Imigracyjnego. Pozwolenie takie może być cofnięte w przypadku stwierdzenia odstępstw od zasad zatrudnienia deklarowanych przy składaniu podania. Osoba, której pracodawca w istotny sposób zmienia warunki zatrudnienia, ma obowiązek zgłosić te zmiany Urzędowi Imigracyjnemu. Tak samo należy postąpić w przypadku zakończenia umowy o pracę.
Pozwolenie dotyczy wyłącznie zatrudnienia, którego warunki były zgłaszane przy występowaniu o pozwolenie na pobyt. Stwierdzenie przez organy kontrolne wykonywania pracy bez ważnego pozwolenia klasyfikowane jest jako nielegalne zatrudnienie i podlega sankcjom określonym w Ustawie Cudzoziemcach (Alians Act).
Podobnie traktowane jest, nawet w przypadku posiadania ważnego pozwolenia na pobyt, wykonywanie pracy znacznie odbiegającej od warunków zatrudnienia oraz warunków płacowych określonych w umowie o pracę.
Jeżeli obywatel któregoś 10 nowych krajów członkowskich UE straci wykonywaną legalnie pracę, ma prawo, jako osoba poszukująca pracy pozostawać w Danii przez następne 6 miesięcy. Warunkiem takiego pobytu jest jednak posiadanie wystarczających środków na utrzymanie się przez cały okres poszukiwania pracy.
Pozwolenie na pobyt i pracę w Danii nie jest od maja 2008 roku wymagane w przypadku zatrudnienia w duńskiej firmie będącej stroną układu zbiorowego ze związkami zawodowymi. W tej sytuacji potrzebny jest jedynie certyfikat pobytowy obywatela UE/EOG wystawiany przez Statsforvaltning. Z dniem 1 maja 2009, certyfikat taki zastąpi konieczność uzyskiwania pozwolenia na pobyt i pracę w Danii nawet w przypadku, jeśli zatrudniony Polak pracuje w firmie nie będącej stroną układu zbiorowego ze związkami zawodowymi. Stanie się tak w związku z zakończeniem okresu przejściowego w zakresie swobodnego przepływu siły roboczej między Polską a Danią.

Na podstawie informacji ze strony Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP
w Kopenhadze, http://copenhagen.trade.gov.pl